Ya zamanından çok erken gelirim.. Dünya’ya geldiğim gibi, Ya zamanından çok geç, Seni bu yaşta sevdiğim gibi…. Mutluluğa hep geç kalırım. Hep erken giderim mutsuzluğa.. Ya herşey bitmiştir çoktan, Ya hiçbirşey başlamamış… Öyle bir zamanında geldim ki yaşamın, Ölüme erken,sevgiye geç.. Yine gecikmişim bağışla sevgilim.. Sevgiye on kala,ölüme beş……
Daha çocuktu. Eline bir silah verdiler, ‘Vur’ dediler. ‘O bizim namusumuza halel getirdi, ölümü senin elinden haketti.’ Çocuk ‘Ablam’ dedi. Büyükler ‘Vur’ dedi. Çocuk ‘Ablam’ dedi. Büyükler ‘namus’ dedi, ‘şeref’ dedi.
Ben, senin sevgiline göz koymadım, hayatına da… Ben, senin gördüğün kişi değildim, zaten olamazdım da… Ben, sizin kadar konuşamazdım, sussanız, anlardınız, susmadınız. Susmadıklarınıza beni de karıştırdınız, karıştırdıklarınıza inandınız, ben inanmasam da…
Bu gece seni düşündüm yine Ve ölmeyi. Ne ilginçtir ki; Seni her düşündüğümde ölüm geliyor fikrime ve her erteleyişimde ölümü keder biriktiriyorum gönlümde.
Her yara kanar nihayetinde en başta… Yaranda geçti kanayan ne hâlâ ? Her acı sızlar aslında ilk anda… An da bitti sızlayan ne hâlâ ? Hep olmayacak şeylerin peşinde koştum Bu hayatta… Olmadı Ama; İçimdeki umutta bitmedi hâlâ…
Herkes, “ilk kendi yaşıyor” Sanmasa, Sevdalar da tükenirdi, Masalları da… Sonsuza kadar Sürdüğü bilinsin diye mi nedir, Bittiği anlar ve ihanetler Yazılmıyor kitaplara. Zümrüt-ü Anka Kuşu da yalan aslında, Kendini külünden yarattığı da… Ferhat’ın Şirin, Aslı’nın Kerem için öldüğünü Kim gördü Allah aşkına? “Sonsuza kadar sürsün” diyorsan “Bu sevda,” O zaman sevgili, O zaman vuslat [...]
ruj süren bir kadının bir anlık dalgınlığıyla ruju dudağın kenarına taşırması ve ortaya çıkan biraz gülünç, biraz çocuksu görüntü… ruj süren bir kadının ruju sürerken tadına bakması ve tadına bakarken aynı tadı tadacak sevgilisini düşünmesi, düşüncelere dalması neticesinde ruj-un taşması ve ortaya çıkan biraz masum, resme yansıdığında, bakan göze bağlı biraz karamsar ve biraz da [...]
Bembeyaz bir sayfa açtım kendime, siyah lekelerime… bembeyaz bir sayfa; sensizliğe… -Celal Yıldız-
