Kalem Kurusu
Kalem; yazdıkça ucu açtıkça kendi bitiyor… yazdıkça ben kaybediyorum kendimden birşeyler açtıkça kalem benim kaybettiklerimle beraber… ya da yazmıyorum ve açmıyorum kalemi ve bitmiyor benim bittiğim gibi… kalem; ben yaşlandıkça yıllanıyor değeri artmıyor şarap gibi ve yıllandıkça kuruyor suyunun çekilmesinden kuruyan bedenim gibi…

