ben öldüm bir el fermanımı yazdı bir el kırdı kalemi dar ağacını kurdu bir el iskemleye vurdu diğeri bir el çukur kazdı eller gömdü beni… … hangi el yazdı fermanı kalemi kıran kimin eliydi dar ağacını kim kurdu iskemleye vuran kimdi o çukuru hangi eller kazdı eller niye gömdü beni neden ellere bıraktılar bedenimi ben [...]
hayat, fazlaymış bu cana kaldıramıyor artık yaşamayı. susuyor. karanlık, sessizlik, fazlalık, hayat, ölüm… kelimeler dolanıyor beynimde ve beynim kalbimin emrinde
Artık kısa cümleler kuruyorum yaşama dair… kendi sessizliğimde boğuluyordum önceleri, serseri bir kurşun gibi amaçsızdım… nereye gideceğimi bilmiyordum, kime dokunacağımı bilmiyordum… hayat bir filmdi ve sadece oynuyordum…
sen yoktun… belkide hiç olmamıştın. belki benim beynimde oldurduğum güzel bir ütopyaydın… sen yoktun… ama olmalıydın. sen, bir insanın olduramayacağı kadar imkansızdın.
