sakın! sanma öyle yeteceğini bir dünyanın ikimize.yetmez. yetemez. düşünsene sen, ben ve bir dünya kendi ekseni etrafında dönen. yedi milyar insan. öyle bildiğimiz eski milyarlardan. altı sıfır atılınca bin olan milyarımız değil. hani böyle bol sıfırlı. ama bir “7″ kadar tek. bir dünya tek ve sen, ben. yetmez öyle. sonsuzluğa uzanan bir gezegen. bir samanyolumuz. [...]
1 sen… şey, pardon, senin adın neydi ? sen öldün mü ? kim öldürdü hayatının baharında seni, ben… pardon, benim ismim neydi ? ben neden bu soruları sana soruyorum sen kimsin, ben kimim, biz kim… afedersin biz kelimesi biraz fazla oldu.
Ben, senin sevgiline göz koymadım, hayatına da… Ben, senin gördüğün kişi değildim, zaten olamazdım da… Ben, sizin kadar konuşamazdım, sussanız, anlardınız, susmadınız. Susmadıklarınıza beni de karıştırdınız, karıştırdıklarınıza inandınız, ben inanmasam da…
Bu gece seni düşündüm yine Ve ölmeyi. Ne ilginçtir ki; Seni her düşündüğümde ölüm geliyor fikrime ve her erteleyişimde ölümü keder biriktiriyorum gönlümde.
