Celal Yıldız

Bir klarnet al,
acılarımı çalayım sana,
efkarımı,
yangınımı,
hasretimi…
çalayım
sen dinlemekten
bıkana kadar,
çalayım aşkımı
anlatana kadar,
çalayım sen beni
anlayana kadar…

bir klanet al;
ama susturma,
bilirsin konuşamam,
anlatamam kendimi sana.
bırak Hicaz makamından çalayım.
notalardan çıkar
kelimelerimi,
efkarımdan çıkar
sensizliğimi;
ama çıkıp gitme sakın.
çalınmamış bir notanın
sabrıyla bekle
ve çalınınca
anlat sen de
sen-liği,
sendeki sen-i,
sendeki ben-i,
biz olma ihtimalini.
bak çalıyor işte Sesler,
sessizliğin eserini.

21:20 / 16 Aralık 2009