en son devam ediyordu ayrılık,
kaldığın yerden
devam etmek ister misin,
hayatıma ?
pencere önü saksıları gibi.
çay diplerinin döküldüğü,
her gelenin suladığı
bir aşk mıydı bizimkisi ?
mühim değil bir evrende terkediliş,
terkedilmişliğin acısı sızlamasa.
bak kestim son ekmeği,
kollarımda içkiden kalma çizikler,
şarkıların hüznü işlemiş
damarlarıma.
son peynir ekmeğimin arasında.
Ben hayatta en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Bilmezdi ki oturduğumuz semti
Geldi mi de gidici – hep, hep acele işi
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi
Atlastan bakardım nereye gitti
Öyle öyle ezber ettim gurbeti
Sevinçten uçardım hasta oldum mu,
Kırkı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul’a
Bi helallaşmak ister elbet , diğ’mi oğluyla!
Tifoyken başardım bu aşk oy’nunu,
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu,
ölümüm kurtarır diye düşündüm,
sıfatlarımın çokluğunu,
beni, benliğimi.
öldüm bu gece.
ölmemem için hiçkimse durmadı,
öldüm bu gece.
ölme diyen hiç olmadı.
ölmek istemezdim heralde
yaşanacak onca an varken,
neden herşey zor olur da, gelir bazen,
neden kimse anlamaz kendisini.
kurtuluşum yok,
bir savaş veremem kendim için,
vatan değilim ben.
Adı kalmış sevdalar gibi
orospu yüreğim.
Kimi sevsem ben-im.
Benliğim, bir girdapta
habire dönüyor,
sonsuzlukta sonu bekliyorum.
…
Madem ki o kadar kolaydı herşey;
sevmekten mi başlasak,
benliği yok etmekten mi ?
Ölmek için onca sebep türetmişken,
bir intihar yolu bulamamak ne garip.
Acaba az mı türettik,
tam birleştiremediğimiz bileşik kelimeleri.
Oysa herşey ne kadar basitti,
değil mi ?
birşey var,
olması gerekenden çok.
benden az,
benden bir parça,
benden sen gibi,
birşey var.
gördüm.
gözlerimle değil belki,
ama gördüm ben
görmem gerekenleri.
görmem gerekenler neydi ?
sen miydim ben,
sen miydin sen,
sen miydi bütün kainat ?
hergün eksiliyorsun benden!
hergün,
biraz daha gidiyorsun,
yüzünün, ben olan tarafından.
sonsuzluğu yaşamak yakışmaz bana,
ben doğurmadım son-u,
ben öldürmedin on-u,
ben yaşamadım hiç,
yüzünün, ben olan tarafında.
35
doktor!…
hiç
bekledin mi ?
ya da
bekletildin mi ?
doktor
birşey
söyleyim mi ?
söyleyim
değil mi ?
beklemek
güzel
şey,
yaşamak
kadar
ve
