Celal Yıldız

14
Doktor,
bu kim ?
…
hayır
tanımıyorum.
çıkar mısınız
dışarı ?
çıkmaz mısınız ?
doktor,
çıkartır mısınız ?
teşekkürler
doktor,
iyiki
varsınız.
biliyor musunuz

bir tek
siz kaldınız!
…
O mu ?
ooo
o gelmiyor
artık.
niye
bilmiyorum.
en son
üç gün
önce geldi.
bir daha
uğramadı.
geleceğini de
sanmıyorum.
…
bilmiyorum!
…
evet
az önce
gelen
anımsattı
onu,
ama değildi.
doktor,
yapma
Allahaşkına.
bunamadım
heralde
daha
bu yaşta.
o değildi
diyorsam
değil…
zaten
artık
önemli de
değil.
kusuruma
bakma
doktor
sesimi
yükselttiğim
için.

15
Doktor,
evli misin ?
çocuğun
var mı
peki ?
…
ne güzel…
pazarları
beraber
kahvaltı
yapıyor musunuz ?
kızarmış
ekmekte
oluyor mu
kahvaltıda ?
peki ya
tereyağı ?
çıkıp
birşeyler
yapıyor musunuz
doktor ?
mesela
en son
ne zaman
gittiniz
Anıtkabir’e ?
ne güzel.
insanın
hala
gözleri
doluyor mu
orda ?
eskisinden
daha mı
çok doluyor ?
peki öyleyse
bu haftada
Gençlik Parkı’na
gidin bence.
Hem
güzelleştirmişler
oraları,
gazete de
okumuştum.
Doktor
kusuruma bakma,
o kadar
güzel şey
varken
dışarda
(sizin için)
eşinle,
çocuklarınla
eğlenmek,
ellerini
tutup
parkta
gezmek
varken,
seni
burada
esir
ettiğimiz
için.
Biz
burda
mutluyuz
ama,
sana
fikrini
sormadılar
de mi ?
…
yapma doktor,
yalan
söyleyemiyorsun.
hem
hipokrat
yemininize
ne oldu ?
beni
kırmamak
için
öyle
söylediğini
biliyorum.

16
doktor!
yaşamak
güzel şey
de mi ?
…
evet
benim
içinde
güzel.
“Bir
ağaç
gibi
tek
ve
hür…”
yok
doktor
ben
şiirin
sadece
bu
kısmını
seviyorum.
devamını
siz
söyleyin.
Replikler
değişiyor
doktor,
insancıklar
gibi,
tabiat
gibi,
hayat
gibi…
ben ?
ben
aynıyım
doktor,
ben
gibi…

Celal YILDIZ
11:49 / 20 Kasım 2009